bój się, I'm łysa.

dzień dobry, dziś będzie wykłąd na temat Dziwnego Kraju. Nazywa się Polska- od tego, że pole. Dziwny ten kraj, w przeważającej części płaski, dominujący kolor: szary, położony jest w centrum Europy, duchowo jednakowoż trzymając się na jej peryferiach. Kraj ten dziwaczny wielbi swą historię, wciąż wierząc w jej wyjątkowość, a jego mieszkańcy nauczeni są z domu, kiedy stanąć na baczność, kiedy uronić łzę. Wydał na świat kilku literatów, całkiem niezłych, ale w skali świata jednak nie powalających, jednego znanego kompozytora, Chopina, czytaj: Szopen, bo to Polak, ale nie do końca, znaną chemiczkę, Curie, i też pojechaliśmy z odsieczą do Wiednia. Wiele powstań powstało, by upaść. Ma ten kraj swoje własne piękne morze- na północy, by wiało chłodem, góry też są- na południu, by słoneczko przygrzewało. Mieszkańcy Dziwnego Kraju mają często depresję, dochodzi do patologii społecznych, uzależnień, katolicyzmu.
Ciekawostką jest postrzeganie rzeczywistości przez mieszkańców Dziwnego Kraju- zjawisko nie do końca zbadane, wiadomo natomiast, że przeciętny obywatel boi się Łysej Baby. Łyse jest tu tylko dla osobników płci męskiej, ew. małych dzieci, w sytuacji zaś, gdy pojawia się u człowieka żeńskiego, obywatele przejawiają szerokie spektrum reakcji, od zaskoczenia, poprzez niezmierne zdziwienie, strach, potępienie, wstręt, a nawet agresję.